Լինեի նայադ Արածանիում.
գիշերը իջներ, Աստղիկը գար,
ու Արածանին մշուշ պատեր...
Արծաթ սափորով նրա վրա ես ջուր լցնեի,
կանաչ մամուռով նրա մեջքը ես տրորեի,
ջրաշուշաններով նրա գլուխը ես զարդարեի,
հետո ջրերի վրա զգույշ պառկեցնեի ,
ու Արածանին Աստղիկին տաներ...
Комментариев нет:
Отправить комментарий