воскресенье, 23 февраля 2014 г.


Քո անունը տալիս ես լաց եմ լինում,            
ու կանաչ են արցունքները իմ՝
Ինչպես քո աչքերը...
Քո աչքերին նայելիս ես ժպտում եմ,
ու կապույտ է իմ ժպիտը՝
ինչպես քո հոգին...
իսկ երբ լսում եմ Քո ձայնը ես՝
ծալվում են ծնկներս ու ափերս իրար առնում.
Քո ձայնը նման է վանքի զանգի ղողանջի...

Комментариев нет:

Отправить комментарий