...Եվ ես զզվում ու վախենում եմ նրանցից:    
  
Ես միայն իմ տանն եմ
ինձ հանգիստ ու ապահով զգում,
որտեղ պատերը զարդարված են
ինձ նման մարդկանցով՝
ավաղ, վաղուց մեռած:

Խու՜նկ լցնեմ,                                                    
արևի մեջ խու՜նկ լցնեմ -
ծուխը տարածվի աշխարհով մեկ,
աշխարհով մեկ աղո՜թք հնչի:
Ինձ նետե՜մ,
արևի մե՜ջ ինձ նետեմ -
ծուխը լցվի Երկնավորի աչքերը,
քառասուն օր անձրև՜ գա ...

Քույրս հաց է բերում դաշտ -                       
ոտքերը բոբիկ են,
մայրս խմոր է հունցում -
Աստված ժպտում է,
ախ, երկինքը կապույտ բագին -
հոգուս զոհին կարոտ է ...

Հե՜յ ջան                                                     
գնամ աղջիկ բռնեմ,
տանեմ անտառ,
սեղմած ծառին
այնպես սիրեմ՝
ձուլեմ ծառին
ու նրա հետ ես էլ ձուլվեմ
և ծառ դարձած՝
ճյուղավորվենք երկինքն ի վեր ...

Բոլոր սերերը - վերքեր,                                    
բոլոր վերքերը - վարդեր,
բոլոր վարդերը - սրտեր,
բոլոր սրտերը - երգեր,
երգեր, երգեր, երգեր հեթանոս ...
Ախ, որքան ծաղիկներ թոշնեցին չբացված,
որքան կրակներ մնացին անթեղված,
որքան, որքան - չկիզված հոգիներ,
որքան, որքան - թափուր բագիններ ...

Երբ մահանում են մայրերը՝               
ավերակի են վերածվում բերդերը,
փուլ են գալիս դղյակները:
Երբ մահանում են մայրերը՝
պոետներ են դառնում որդիները,
որ դարերում անվերջ հնչի նրանց ճիչը աղեկեզ ...

Այսպես հերթով պիտի գնանք,
պիտի գնանք, բայց չկորչենք,
Թումանյանի լույս աշխարհում վերածնված
հավերժ մնանք:

Հովհաննես Թումանյան

Նրա բառերը - բյուրեղապակյա գավաթներ՝
բերնեբերան լցված սիրով,
նրա բառերը - արծաթափայլ զանգակներ՝
սրտի լեզվով, սիրո լեզվով ղողանջող ...
Նրա բառերը - ծիածաններ,
նրա բառերը - արեգակներ,
նրա բառերը - ձեռք մայրական,
նրա բառերը - հոր ապտակներ ...

Պարոդիա
Հ. Սահյան. << Ուր որ նայում եմ, քարե բարձունք է... >>


Ուր որ նայում եմ աղբակույտեր են,
Տխուր աչքեր են, չարացած դեմքեր,
Մուրացկաններ են, խելագարներ են,
Խմբապետներ են, գոռ դղյակներ:


Շքեղ դղյակում խարդավանքներ են՝
Փուչ ասպետներ են, սուտ բարերարներ,
Ոստիկաններ են ու պոռնիկներ են,
Դատավորներ են՝ հոգին ծախած:


Ծախված տներ են, ծախված հոգիներ,
Գնված աթոռներ, գնված փառքեր,
Արհամարհանք է ու զրպարտանք է,
Կեղծավորներ են՝ փարիսեցու երթ:


Նախարարներ են ու պատգամավորներ,
Թաղապետեր են, ավագանիներ՝
Քարե դեմքեր են, քարե սրտեր են,
Քարե խոսքեր են, քարե հոգիներ:


Մեր բաժին աստված քո սիրտն էլ քար է՝
Մեզ այս քաոսը տվիր նվեր,
Բայց քո կյանքը կարճ, մերը երկար է,
Ու կերկարի քաոսն ի վեր:

Կեսօրին ես արթնացա,
մի բուռ ջուր առա բիլ երկնքից,
կատվի նման լվացվեցի,                                     
մի ճերմակ ամպիկով սրբվեցի,
հետո մի վառման բեկոր պոկեցի արեգակից,
գցեցի թեյիս մեջ,
բարակ շերտով հավատ հացիս քսեցի,
վրան երազանք հաստ շերտով,
այդ ամենը ախորժակով կերա ու խմեցի,
օրհնանք տվի Աստծուն
և գնացի գիշերվա երկար տևած քեֆից հետո
իմ տանը գիշերած
Թումանյանին, Չարենցին ու Սահյանին արթնացնելու:

Ամեն անգամ նրանք անսպասելի հայտնվում են,
կանգնում են կողքիս,
ձեռքները մտերմաբար ուսիս են դնում
և բարի ժպտում են:
Հետո մենք միասին նստում ենք ճաշի,
և նրանք իմ կենացն են խմում:
Իսկ առավոտյան,
երբ երկինքը սկսում է շառագունել,
և առաջին թռչունները զարթնում-ծլվլում են,
նրանք ինձ չեն արթնացնում,
անշշուկ հեռանում են,
որ կրկին վերադառնան,
երբ սկսեմ նկարել...
Նրանք՝ Ռեմբրանդը, Լեոնարդոն և Վան Գոգը խենթ:

Թթի ծառ է, թափ եմ տալիս,
շուրջբոլորս կարմիր-կարմիր աղջիկներ են՝
զվարթ երգում, պար են գալիս:
Կանաչ քամին պարող փեշը մեջքին ծալում՝
նրանց կարմիր ծնկածալն է ինձ ցույց տալիս:
Թթի ծառ է, թափ եմ տալիս,
շրջապատված կարմիր-կարմիր աղջիկներով,
է  հե՜յ, դարեր,
ես ձեր արձակ գիրկն եմ գալիս: 

Որ Ռեմբրանդն ու Վան Գոգն էլ իրար ձեռք բռնած
գան ու ասեն, որ ես նկարիչ չեմ - ես շարունակելու եմ նկարել:
Որ Պուշկինն ու Շեքսպիրն էլ իրար ձեռք բռնած
գան ու ասեն, որ ես պոետ չեմ - ես շարունակելու եմ գրել:
Եվ միայն դու քո կապույտ աչքերով
եթե կարդաս իմ գրածները, նայես իմ նկարները
ու ասես, որ ես նկարիչ չեմ, որ ես պոետ չեմ -
ես վայր կդնեմ իմ գրիչը
ու կկոտրեմ իմ վրձինները...

Սահյանը սարերում հանդիպեց Լի Բոյին,
Լի Բոն սարերում հանդիպեց Սահյանին.
Երկար նայեց Սահյանը Լի Բոյին,
երկար նայեց Լի Բոն Սահյանին.
Ու գրկեց Սահյանը Լի Բոյին,
ու գրկեց Լի Բոն Սահյանին...
Ու դարձան նրանք ծառ՝
մի վիթխարի ընկուզենի,
որի տակ քեֆ արեցին մեր հայրերը...

Կարմի՜ր ներկեք սեպտեմբերի չորսը օրացույցում-
այդ օրը տո՜ն է, կիրակի՜...
այդ օրը ձեր տոնական շորերը հագեք
ու կարմիր դրոշակներ առած                         
դուրս եկեք շքերթի...
Այդ օրը վրձիններ առած 
ու կարմիր ներկով լիքը դույլեր
դուրս եկեք փողոց
ու ներկեք այն ամենը,
ինչ կտեսնեք ձեր շուրջը...
Այդ օրը իրար կարմիր ներկած ձու նվիրեք
ու քնելուց առաջ կերեք կարմիր խնձոր...
Կարմի՜ր ներկեք սեպտեմբերի չորսը օրացույցում-
այդ օրը տո՜ն է՝
այդ օրը տոնն է Որդան կարմիրի...

Լինեի նայադ Արածանիում.                             
գիշերը իջներ, Աստղիկը գար,
ու Արածանին մշուշ պատեր...
Արծաթ սափորով նրա վրա ես ջուր լցնեի,
կանաչ մամուռով նրա մեջքը ես տրորեի,
ջրաշուշաններով նրա գլուխը ես զարդարեի,
հետո ջրերի վրա զգույշ պառկեցնեի ,
ու Արածանին Աստղիկին տաներ...

Քո անունը տալիս ես լաց եմ լինում,            

ու կանաչ են արցունքները իմ՝

Ինչպես քո աչքերը...

Քո աչքերին նայելիս ես ժպտում եմ,

ու կապույտ է իմ ժպիտը՝

ինչպես քո հոգին...

իսկ երբ լսում եմ Քո ձայնը ես՝

ծալվում են ծնկներս ու ափերս իրար առնում.

Քո ձայնը նման է վանքի զանգի ղողանջի...

Դուք ձեր գլուխը թեքեցիք իմ կողմը
և նայեցիք ինձ այնպես,
ինչպես մայրը աղջկան:
Հետո ժպտացի՜ք,
այնպես ժպտացիք,
ինչպես մայրերն են ժպտում:
Հետո խոսեցի՜ք,
այնպես խոսեցիք,
ինչպես քույրերն են խոսում:
Հետո սիրեցի՜ք,
այնպես սիրեցիք,
ինչպես սիրահարներն են սիրում:
Հետո թողեցիք,
հետո գնացիք:
Այնպես թողեցիք,
այնպես գնացիք,
ինչպես բոլո՜ր կանայք են գնում...

Երբ Ձեր նաժիշտները
ինձ կկախեն Ձեր դղյակի ամենաբարձր աշտարակից,
Օ, ես գիտեմ, Դուք կհրամայեք
իմ դիակը Ձեր ննջարան բերել
ու դնել Ձեր կապույտ անկողնու վրա,
որ լաց լինեք վրաս,
որ համբուրեք, որ գուրգուրեք ինձ,
որ երբ հարություն առնեմ,
նորից հրամայեք ինձ կախել:

ÎÛ³ÝùÁ ÇÝÓ-ѳñ³½³ï Ù³ÛñÇÏ, 
ÎÛ³ÝùÁ ÇÝÓ-ѳñ³½³ï ùáõÛñÇÏ, 
²ñ¨Ý ÇÝÓ –Ååï³óáÕ ³ÕçÇÏ ... 
àõ »ë – ÝáñÇó Ù³ÝáõÏ, 
àõ »ë – ÝáñÇó µáµÇÏ 
àõ ÝáñÇó, ÝáñÇˉó »ñç³ÝÇÏ:

¶Çß»ñÁ, »ñµ ¹áõ ùÝ³Í ÏÉÇÝ»ë, 
»ë Ï·³Ù áõ Ó»éù»ñÇë íñ³ 
ù»½ ϵ»ñ»Ù ÇÙ ¹ÕÛ³ÏÁ ÑÇÝ: 
¼·áõßáõÃÛ³Ùµ Ïå³éÏ»óݻ٠ù»½  
ÇÙ ×»ñÙ³Ï ³ÝÏáÕÝáõÙ 
áõ ³ÙµáÕç ·Çß»ñ ùá ùáõÝÁ ÏÑëÏ»Ù: 
ÆëÏ Éáõë³µ³óÇÝ, »ñµ ¹áõ ³ñÃݳݳë 
»ë ÏÅåï³Ù, ùá ùݳտ ³ãù»ñÇÝ  Ïݳۻ٠
áõ ÏßßÝç³Ù քո ³Ï³ÝçÇÝ. 
-´³ñÇ ³é³íáï, îÇñáõÑÇ:

ÈÇÝ»Ç ÷ÇëÇÏ, 
ÈÇÝ»Ç ßÝÇÏ, 
ÇÙ ÷³÷áõÏ ÷áñÇÏáí ùëÙëí»Ç  Ò»ñ ëñáõÝùÝ»ñÇÝ 
áõ ÝÝç»Ç Ò»ñ ï³ùáõÏ ÍÝÏÝ»ñÇ íñ³: 
ÈÇÝ»Ç Ò»ñ ÍÝÝ¹Û³Ý ïáñÃÇ ÙáÙÁ í³éíáÕ, 
¸áõù ÃáõÛÉ ÷ã»Çù áõ »ë Ù³ñ»Ç,  
ÈÇÝ»Ç ÑÇí³Ý¹  ÙÇ »ñ»Ë³, 
¸áõù ÉÇÙáÝáí Ã»Û ï³ÛÇù ÇÝÓ 
ѳٵáõñ»Çù ÇÙ å³Õ ׳ϳïÁ ու »ë Ë³Õ³Õ ùÝ»Ç: 
ÈÇÝ»Ç ÷³÷áõÏ Ë³Õ³ÉÇù ³ñçáõÏ, 
¸áõù ÇÝÓ ÷³Ã³Ãí³Í ³Ýáõß ùÝ»Çù: 
ÈÇÝ»Ç Ò»ñ ѳ·áõëïÁ ßù»Õ, Ò»ñ ½³ñ¹Á óÝϳñÅ»ù 
¸áõù ÇÝÓ ÙÇßï, ¸áõù ÇÝÓ ÙÇßï Ïñ»Çù, î³ÝïÇñáõÑÇ:

ºë ëÇñáõÙ »Ù Ò»½, ï³ÝïÇñáõÑÇ,             
»ë Ï·³Ù Ò»ñ ïáõÝ,
»ë ɳó ã»Ù ÉÇÝÇ,
»ë ã»Ù ÉÇÝÇ ³ÝïáõÝ:
¸áõù ÑÕÇ »ù` ßáõïáí ÏÍÝ»ù –
¸áõù Ç՜ÝÓ ÏÍÝ»ù, ï³ÝïÇñáõÑÇ:



                  

äɳëïÇÉÇÝÇ å»ë ˳éÝ»É áõ ÓáõÉ»É »Ù áõ½áõÙ Ù³ñ¹Ï³Ýó 
˳éÝ»É áõ ÓáõÉ»É. 
¶áõÛÝ»ñÇ å»ë ˳éÝ»É áõ ÓáõÉ»É »Ù áõ½áõÙ Ù³ñ¹Ï³Ýó 
˳éÝ»É áõ ÓáõÉ»É. 
ÏáñãÇ° µ³½Ù³զ³ÝáõÃÛáõÝÁ, 
áñ ÍÝáõÙ ¿ ³Ýѳí³ë³ñáõÃÛáõÝ, ݳ˳ÝÓ áõ ï³Ýç³Ýù 
Ù»Ï ·áõÛÝ, Ù»Ï Ù³ñÙÇÝ, Ù»Ï É»½áõ »Ù áõ½áõÙ, 
áñ ³ß˳ñÑáõÙ ÉÇÝÇ 
Ù»Ï ·áõÛÝ, Ù»Ï Ù³ñÙÇÝ, Ù»Ï ë»ˉñ...

ȳ՜ÛÝ µ³ó ³ñ³ ùá ¹éÝ»ñÁ, ³ß˳ñÑ, 
áñáíÑ»ï¨ »ë ÇÝÓ Ñ»ï µ»ñáõÙ »Ù 
Ù»ñ Ùáé³óí³Í ѳÝ׳ñÝ»ñÇÝ, 
Ù»ñ ÑÇÝ, Ùáé³óí³Í ³ëïí³ÍÝ»ñÇÝ, 
ÃáÕ Ýñ³Ýù ùá áõñ³Ë ßáõñçå³ñÁ ÙïÝ»Ý, 
ÃáÕ Ýñ³Ýù ùá Ù»Í î³Ý 
ѳñ³զ³տ ½³í³ÏÝ»ñÁ ¹³éݳÝ, 
ÃáÕ Ù»ñ µ»ñ³Í Ïñ³ÏÝ»ñÁ ÑÇÝ ùá µáñµáù ˳ñáõÛ ÏÇ µáó»ñÇÝ ÓáõÉí»Ý, 
áñ ¹áõ ÙÇ ÷áùñ` гÛϳϳݳݳë, 
³ÛëÇÝùÝ` µ³ñdzݳë, 
³ÛëÇÝùÝ` Ýáñ³Ý³ë, 
³ÛëÇÝùÝ` Ù³Ýϳݳˉë... 
Ø»Ýù ·³ÉÇë »Ýù, ï»ë 
Ù»Ýù ³é³Ýó Ù³Ûñ, ³é³Ýó ûç³ËÇ  
³Ë, ß³ï »Ýù ï³é³å»É, 
Ù»½ ùá ·ÇñÏÁ ³é 
áõ ·áõñ·áõñÇñ Ù»½, ·áõñ·áõñÇñ, ³ß˳ñÑ...

..

ºë ÑÇᯐ »Ù ÝáñÇó 
³ÛÝ ï³ñÇÝ ë¨ áõ ³ñÛáõÝáï, 
»ñµ Ù»ñ Ù³ÛûñÁ ѳÛïÝí»óÇÝ 
½ÇÝíáñ³Ï³Ý ë³åá·Ç ï³Ï, 
»ñµ Ù»ñ Ù³ÛûñÁ ×½Ùí»óÇÝ 
ÃñÃáõñÝ»ñÇ ï³Ï ï³ÝÏ»ñÇ, 
»ñµ ·Çß»ñ³ÛÇÝ  ÃÇûéÝÇÏÝ»ñÝ ³ÝÑ»ï³ó³Ý 
áõ »Õ³í ų٠å³րետային... 
ºë ÑÇᯐ »Ù ÝáñÇó 
³ÛÝ ³ÝÉáõÛë ÓÙ»éÁ »ñϳñ, 
áñ ÃíáõÙ ¿ñ, û »ñµ»ù ¿É ãÇ í»ñç³Ý³Éáõ 
(ÇÙ Ë»ˉÕ× å³åÇÝ, ³Ëñ ³ÛÝ óáõñï ÷»ïñí³ñÁ ï³ñ³í)... 
ºë ÑÇᯐ »Ù ÝáñÇó 
ѳóÇ Ñ»ñûñÝ ³ÛÝ »ñϳñ, 
Ù»ñ ÷³ÛïÇ í³é³ñ³ÝÁ ÑÇÝ 
¨ ÷Éáõ½áõÙÁ ÙÇ áÕç »ñÏñÇ 
áñ ³ÝÏáñÍ³Ý ¿ÇÝù ϳñÍáõÙ... 
Շնորհակա՜լ եմ քեզանից իմ հոգու պաշար` 
իմ օրեր ցուրտ ու մութ, 
տարինե՜ր իմ սև ու արյունոտ… 
Շնորհակա՜լ եմ, շնորհակա՜լ, 
բայց էլ չեմ ուզում, չկրկնվե՛ք 
դուք էլ…

²ßáõÝ ¿ ¹ñëáõÙ, 
¸ñëáõÙ ù³ÙÇ ¿, 
´³Ûó ÇÙ Ñá·áõÙ, ÇÙ Ý»ñëáõÙ, ÇÙ ï³ÝÁ ·³ñáõÝ ¿: 
ºë Ó»½ ÝáñÇó ÑÇᯐ »Ù 
ϳñÙÇñ  í½Ï³å, ϳåáõÛï  ³ãù»ñ 
¨ ë¨ ßñç³½·»ëï` ÍÝÏÇó  »ñÏáõ Ù³ï í»ñ¨... 
ºë ù»½ ÝáñÇó ÑÇᯐ »Ù 
ÇÙ ¹åñáó³Ï³Ý ÁÝÏ»ñáõÑÇ, 
ÇÙ ãùݳ՜Õ åÇáÝ»ñáõÑÇ... 
ºë ÑÇᯐ »Ù ¹åñáóÁ Ù»ñ, 
Ù»ñ ÑÇÝ Ýëï³ñ³ÝÁ` å³ïáõѳÝÇ Ùáï, 
ÇÙ ë¨ ÑÝ³Ù³ß   
և ùá ͳÕϳÝϳñ, ·»Õ»óÇÏ  å³Ûáõë³ÏÁ 
¸ñí³Í  ÏáÕù ÏáÕùÇ, 
ùá ÷áùñÇÏ, ·áõݳï, ϳí×áï  µ³ñ³Ï  Ù³ïÝ»ñÁ, 
ùá ·ñÇãÁ, ù³ÝáÝÁ, ϳñÏÇÝÁ, 
ùá Ù³ïÇïÝ»ñÁ  ·áõݳíáñ, 
ùá ÅåÇïÁ  Éáõë³íáñ,  
և քո ձայնը  քա՜ղցր  ձայնը  զրնգուն… 
àñï»±Õ »ë, ³Ë, áñï»±Õ »ë ¹áõ ÑÇÙ³, 
¸áõ ÇÝÓ  ÑÇßá±õÙ »ë ³ñ¹Ûáù` 
¸ñëáõÙ ³ßáõÝ ¿, 
ù³ÙÇÝ ¹»ÕÇÝ ï»ñ¨ ¿ ùßáõÙ. 
µ³Ûó ÇÙ Ñá·áõÙ, ÇÙ Ý»ñëáõÙ, ÇÙ ï³ÝÁ ·³ñáõÝ ¿... 
ø³ÙÇ, ³ßÝ³Ý ù³ÙÇ, 
³é ÇÙ »ñ·Á ùá è»ñÇÝ áõ ï³ñ, 
ѳëóñáõ Ýñ³Ý – 
ÃáÕ Ý³ Çٳݳ, áñ »ë Ýñ³Ý ÑÇßáõÙ »Ù, 
áñ »ë Ýñ³Ý Ùáé³Ý³É ã»Ù ϳñáÕ³ÝáõÙ...

Ես հիշում եմ քո վախճանը՝
տարօրինակ, անսպասելի, անհեթեթ վախճանը քո, -
երբ յոթանասուն, յոթանասու՜ն
ï³ñ»Ï³Ý ¿Çñ ընդամենը…
²ëáõÙ »Ý ¹áõ ÑÇí³Ýդ ¿Çñ
³ÝµáõÅ»ÉÇ ÑÇí³Ý¹ ¿Çñ
¨ í³Õ û áõß åÇïÇ Ù»éÝ»Çñ
¨ ¹áõ ¹³  ·Çï»Çñ,
µ³Ûó óùóÝáõÙ ¿Çñ ÇÝÓ³ÝÇó,
áñ ÇÝÓ ó³ˉí ãå³ï׳é»ë...
´³Ûó »ë Ýñ³Ýó 㻰٠ѳí³ïáõÙ
¹áõ ÑÇí³Ý¹ ã¿Çñ, á°ã,
¹áõ ϳñáÕ ¿Çñ
ÛáóݳëáõÝ ï³ñÇ ¿É ¹»é ѳݷÇëï ³åñ»É…
â°¿, ¹áõ ÑÇí³Ý¹ ã¿Çñ -
ù»½ å³ñ½³å»ë ëå³Ý»óÇÝ,
³Ûá°, ëå³Ý»óÇÝ…
Բ³Ûó ¹áõ ³ÝÑá· »Õիñ, Ù³Ûñ ÇÙ,
»ë, ³Ñ³ ϳݷݳÍ
ùá ϳñÙÇñ ¹³·³ÕÇ Ùáï
»ñ¹áõÙ »Ù ï³ÉÇë
íñ»ÅËݹÇñ ÉÇÝ»É ùá Ù³Ñí³Ý ѳٳñ
¨ Ýñ³Ýó ù³Õ³ùÝ»ñÁ Ù³é
ϳñÙÇ°ñ, ϳñÙÇ°ñ, ϳñÙÇ°ñ ¹³ñÓÝ»É...

Ես աղքատ էի, որբ էի, խեղճ էի,
Ես նման էի մորը կորցրած կատվի ձագի
և ուր որ է պիտի մեռնեի:
¸áõ »Ï³ñ áõ ³é³ñ ÇÝÓ ùá ϳñÙÇñ è»ñÇ ï³Ï,
¸áõ ÷é»óÇñ ùá ï³ù è»ñÁ
ÇÙ áñµ³ó³Í Ñá·áõ íñ³,
ùá ϳñÙÇñ ϳÃáí ÇÝÓ ëÝ»óÇñ
áõ »ë ÝáñÇó áˉõÅ ³é³...
ÆëÏ ÑÇÙ³, »ñµ ¹áõ ¿É ãϳë,
»ë ¹³ñÓÛ³É ³Õù³ï »Ù, áñµ »Ù áõ Ë»Õ×,
»ë ¹³ñÓÛ³É ÝÙ³Ý »Ù
ÙáñÁ Ïáñóñ³Í ϳïíÇ Ó³·Ç
¨ »ë ·Çï»Ù, áñ ³°Ûë ³Ý·³Ù
ÇÝÓ ¿É áã áù, áã áù ãÇ° ÷ñÏÇ
áõ ÏÙ»éݻ٠»ë
³Ûëå»ë` ÙdzÛݳÏ, ³Ý··í³Ýù áõ ³Ýë»ñ...

Ես հիշում եմ իմ Տունը Կարմիր
և ինձ՝ նրա տաքուկ, ապահով
պատերի ներսում:
Ախ, ինչ գեղեցի՜կ էր նա,
ÇÝã ·»Õ»óÇ՜Ï ¿Ç »ë,-
Ýñ³ ³É-ϳñÙÇñ å³ï»ñÇ Ý»ñëáõÙ
áñù³ˉÝ Ë³Õ³Õ ¿ñ ÇÙ Ñá·ÇÝ Ù³ÝáõÏ,
¨ Ù³ñ¹ÇÏ, Ù³ñ¹ÇÏ
³Ë, áñù³ˉÝ µ³ñի ¿ÇÝ
áñù³ˉÝ ç³Ñ»É ¿ÇÝ ÇÙ ÍÝáÕÝ»ñÁ ÉáõÛë...
öÉí»ˉó, ÷Éí»ó ÇÙ îáõÝÁ γñÙÇñ
ու չիմացա թե ինչից
ու չիմացա թե ով ...
ÐÇÙ³ »ë ó÷³éáõÙ »Ù ³ß˳ñÑáõÙ
ÙdzÛÝ³Ï áõ ³ÝïáõÝ
¨ ûï³ñ ïÝ»ñÇ ¹éÝ»ñÝ »Ù Í»ÍáõÙ:
´³Ûó áõñ ¿É áñ ÉÇÝáõÙ »Ù,
áõñ ¿É áñ ÇÝÓ ûè³Ý »Ý ï³ÉÇë,
ÇÙ Ù»ç ÙÇ ³Ý½áõëå ó³ÝÏáõÃÛáõÝ ¿`
ºë áõ½áõÙ »Ù ϳñմÇñ Ý»ñÏ»É ³ÛÝ ³Ù»ÝÁ,
ÇÝã »ë ï»ëÝáõÙ »Ù ÇÙ ßáõñçÁ...

Ես եմ ահա՝ գլխահակ, տրտում
իմ կարմիր տան ավերակների մոտ
ու լուռ լաց եմ լինում։
Ø»Ï ³é Ù»Ï í»ñóÝáõÙ áõ Ñáï »Ù ù³ßáõÙ,
÷áßÇÝ »Ù ëñµáõÙ, ßáÛáõÙ, ѳٵáõñáõÙ,
ÏñÍùÇë »Ù ë»ÕÙáõÙ
Ýñ³ ϳñÙÇñ ù³ñ»ñը բուրյան
ու հոնգուր-հոնգուր լաց եմ լինում։
եվ նրա կարմիր քարերին ընկնող
ϳåáõÛï ³ñóáõÝùÇë ϳÃÇÉÇ Ñ»ï ³Ù»Ý
»ë ÙÇ ËáõÉ ïÝùáó »Ù ÉëáõÙ.
³Ëñ ³Û¹ ÇÙ Ù³ÝÏáõÃÛáˉõÝÝ ¿,
áñ Ùݳó»É ¿ ÷ɳï³ÏÝ»ñÇ ï³Ï...

Ինձ Նոբելյան մրցանակ էլ որ տան - միևնույն է՝ քիչ է,
Ինձ ոսկուց արձան էլ որ կանգնեցնեն - միևնույն է՝ քիչ է,
Աշխարհի բոլոր կանայք էլ որ իմը լինեն - միևնույն է՝ քիչ է,
Թեկուզ Երկնավորն էլ իր տեղը ինձ զիջի - միևնույն է՝ քիչ է ...

 

Ես ուզում եմ հանրահայտ լինել,
Ես ուզում եմ, որ անունս միշտ տան,
Ես ուզում եմ, որ աղջիկները
ÇÙ ÝϳñÁ ûñ³·ñ»ñáõÙ å³Ñ»Ý
áõ ·Çß»ñÝ»ñÁ í»ñÙ³ÏÇ ï³Ï
óùáõÝ Ñ³Ùµáõñ»Ý:
ºë áõ½áõÙ »Ù, áñ ÇÝÓ ³ñÓ³Ý Ï³Ý·Ý»óÝ»Ý,
ÇÙ ³ÝáõÝáí ÷áÕáóÝ»ñ Ïáã»Ý:
ºë áõ½áõÙ »Ù ¹»ñ³ë³Ý ÉÇÝ»É,
»ë áõ½ուÙ »Ù »ñ·³Ñ³Ý ÉÇÝ»É,
»ë áõ½áõÙ »Ù µ³Ý³ëï»ÕÍ ÉÇÝ»É,
Ես ուզում եմ որ կանայք
Éáõë³ÙáõïÇë ï³Ï ÇÝùݳëå³Ý ÉÇÝ»Ý,
»ë áõ½áõÙ »Ù, áñ ѳí»ñÅ ³åñ»Ù...

¸áõù ɳíÝ »ù, Ù³ñ¹ÇÏ, »ë ³ÛëåÇëÇÝ »Ù:

Ես չե՛մ սիրում մեր հայկական հարսանիքները 
(որդյակ իմ, տե՞ր ես - տե՛ր եմ, որդյակ իմ, հնազա՞նդ ես - հնազա՛նդ եմ),
ºë ã»°Ù ëÇñáõÙ Ù»ñ ѳÛÏ³Ï³Ý ËÝçáõÛùÝ»ñÁ
(³ÝѳÙ, ³Ý³ÉÇ Ï»Ý³óÝ»ñ, Ó³ÝÓñáõÛà áõ Ññ³Ûñù ×Ýßí³Í),
ºë ã»°Ù ëÇñáõÙ Ù»ñ ѳÛÏ³Ï³Ý Í»ë»ñÁ
(»ë ÁݹѳÝñ³å»ë Í»ë ã»Ù ëÇñáõÙ,
µ³óÇ Ù»ÏÇó` ½áѳµ»ñáõÙÇó),
ºë ã»°Ù ëÇñáõÙ Ù»ñ ºÕ»éÝÇ Ñáõß³ñÓ³ÝÁ
(Ñá·Ý»É »Ù ϳñáïÇó, Ñá·Ý»É »Ù Ñáõß»ñÇó,
Ñ»ñÇù »Õ³í, ¿É ã»Ù áõ½áõÙ).
ºë ã»°Ù ëÇñáõÙ ÇÙ ËáݳñÑ, í³Ëíáñ³Í ÅáÕáíñ¹ÇÝ...
ºë ëÇñáõÙ »Ù ÉáÏ Ù»ñ É»½áõÝ,
ÉáÏ Ñ³Û»ñ»ÝÁ: 

Հեյ, դո՛ւք, ովքե՞ր եք,
Ի՞նչ գործ ունեք այստեղ,
Ձեզ հետ եմ՝
ի՞նչ գործ ունեք իմ երազում:
Դե դու՛րս կորեք, դու՛րս,
ÆÙ »ñ³½áõÙ ÙdzÛÝ áÕç»ñÝ »Ý,
ÆÙ »ñ³½áõÙ ÙdzÛÝ ³åñáÕÝ»ñÝ »Ý,
ÆÙ »ñ³½áõÙ ³ÝÙ³ÑÝ»ñÝ »Ý ÙdzÛÝ...

Մի տղա էր գնում մայթով փողոցի,
կապույտ աչքերով, հագին սպիտակ վերնաշապիկ,
գնում ու երգում էր բարձրաձայն.
§ÆÙ ·ñå³ÝáõÙ ¹³Ý³Ï ϳ, ¹³Ý³Ï ϳ, ¹³Ý³Ï ϳ,
¿Û, áëïÇϳÝ, ã÷áñÓ»ë ÇÝÓ Ùáï ·³É,
ÇÙ ·ñå³ÝáõÙ ¹³Ý³Ï ϳ, ¹³Ý³Ï ϳ, ¹³Ý³Ï ϳ...
Ó»ñ ·ñå³ÝÝ»ñÁ ³Ùáõñ å³Ñ»ù, Ù³ñ¹ÇÏ,
³Ùáõñ ÷³Ï»ù Ó»ñ ¹éÝ»ñÁ,
»ë ·áÕáõÃÛ³Ý »Ù »É»É,
»ë ·áÕáõÃÛ³Ý »Ù »É»É,
»ë ·áÕ »Ù, ·áÕ »Ù, ·áÕ »Ù¦...
ºí áã áù ã¿ñ ѳٳñÓ³ÏíáõÙ Ýñ³Ý Ùáï»Ý³É,
¨ Ù³ñ¹ÇÏ ÷áËáõÙ  ¿ÇÝ  Çñ»Ýó Ù³ÛÃÁ,
ÇëÏ áí ݳÛáõÙ ¿ñ Éáõë³ÙáõïÇó,
³ÝÙÇç³å»ë փակում էր փեղկը
և ամուր կողպում էր դուռը։
ºí ÙdzÛÝ ³ÕçÇÏÝ»ñÝ ¿ÇÝ, ÙdzÛÝ ³ÕçÇÏÝ»ñÝ ¿ÇÝ
ÅåïáõÙ Ýñ³Ý
¨ ÑÙ³Ûí³Í ·ÝáõÙ Ýñ³ »ï¨Çó`
»ñ·»Éáí Ýñ³ »ñ·Á ѳٳñÓ³Ï:

Այսօր ձեր ծծնդյան օրն է, սարեր, -
քանի՞ տարեկան դարձաք:
Այսօր ձեր ծննդյան օրն է, ծաղիկներ, -
ù³ÝDZ ï³ñ»Ï³Ý ¹³ñÓ³ù:
²Ûëûñ Ó»ñ ÍÝÝ¹Û³Ý ûñÝ ¿, çñ»°ñ, -
ù³ÝDZ ï³ñ»Ï³Ý ¹³ñÓ³ù...
ÞÝáñѳíáñ ÉÇÝÇ Ó»ñ ÍÝáõݹÁ, ë³ñ»°ñ,
ßÝáñѳíáñ ÉÇÝÇ Ó»ñ ÍÝáõݹÁ,  ͳÕÇÏÝ»°ñ,
ßÝáñѳíáñ ÉÇÝÇ Ó»ñ ÍÝáõݹÁ, çñ»°ñ,-

úñÑÝÛ³É ÉÇÝÇ ÍÝáõݹ¹, µÝáõÃÛáõ°Ý:

Ամպերը՝ քաղցր բամբակ,
ծառերը՝ շաքարաքլոր,
արևը՝ խորիզով գաթա,
ջրերը՝ խտացրած կաթ,
ÇëÏ ÑáÕÁ, ÑáÕÁ` ßáÏáɳ¹...
²Û¹ù³Ý ù³ÕóñÁ íÝ³ë ¿, ³Ëñ,
ß³ù³ñ³Ëïáí ÏÑÇí³Ý¹³Ý³ë:

Գեղեցիկ աչքեր է Աստված ինձ տվել՝
հորթուկի գեղեցիկ աչքեր:
Գեղեցիկ մատներ է ինձ տվել`
¹³ßݳϳѳñÇ ·»Õ»óÇÏ Ù³ïÝ»ñ:
²ëïí³Í ÇÝÓ ·»Õ»óÇÏ Ù³ñÙÇÝ ¿ ïí»É`
ͳÕÏÇ  ·»Õ»óÇÏ Ù³ñÙÇÝ:
²ëïí³Í ÇÝÓ ·»Õ»óÇÏ Ñá·Ç ¿ ïí»É`
»ñÏÝùÇ ·»Õ»óÇÏ Ñá·Ç,
ºí »ë Ñáõëáí »Ù, áñ ²ëïí³Í ÇÝÓ
ÍdzͳÝÇ ·»Õ»óÇÏ Ù³Ñ Ïï³ Ý³¨: