Դուք աստվածներ էիք ինձ թվում
թվում էր դուք երբեք
չեք հիվանդանալու, չեք ծերանալու, չեք մահանալու
ու միշտ լինելու եք իմ կողքին ...
Բայց, ախ, դուք ահա գնում եք հերթով,
հարազատնե՜րս, դուք ավազի պես ահա
իմ ափից վա՜յր եք թափվում արագորեն ...
Ես ի՜նչ անեմ, որ ձեզ պահեմ,
ես ի՜նչ անեմ, որ իմ ափը չդատարկվի
ու չվերածվի ընդդեմ Աստծո չար բռունցքի ...
Комментариев нет:
Отправить комментарий