Կարկուտ
Ադամանդնե՜ր, ադամանդներ երկնքից -
գորշ մայթերին, տանիքներին
մարդկանց հոգնած գլուխներին
ադամանդնե՜ր, ադամանդներ երկնքից ...
Մի բուռ ադամանդ հավաքած
ես գալիս եմ, ես վազում եմ դեպի ձեզ,
որ շաղ տամ ձեր հասակն ի վեր
ադամանդնե՜ր երկնքից,
որ ձեր ծոցը լցնեմ
ադամանդնե՜ր երկնքից ...
Ես վազում եմ, ես շտապում եմ,
որ չվերածվեն հանկարծ նրանք
մի բուռ, մի բուռ արցունքի՜ ...
Комментариев нет:
Отправить комментарий