Երբ կմարի հույսը վերջին,
երբ երազները կայրվեն ու կդառնան մոխիր՝
կվառվեն հեռվում լույսերը այն Տան,
ու ես կընկնեմ ճանապարհ ...
Ու կհաղորդվի հոգիս աստվածային բույրերին,
ու կհաղորդվի հոգիս աստվածային ձևերին,
ու հարություն կառնի հույսը կրկին,
երազները մոխրից նորից կհառնեն ...
Ետ չեմ դառնա ես այնտեղից,
կմնամ, կապրեմ նրա կարմիր պատերի ներսում
ու ամեն իրիկուն քուն կմտնեմ
ներկած կոպերով նրա բնակիչների
թարթիչների ստվերներում ...
Комментариев нет:
Отправить комментарий